പോകല്ലേ നിൽക്കെന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞു
പോകാതെ പോയെന്നു നീ മൊഴിഞ്ഞു
പോയില്ലീ നീയെന്നു കണ്ടറിഞ്ഞു
പാവമീ പെണ്ണെന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞു


അന്നു നീ നൽകിയ പുസ്തകത്തിൽ
അറിയാതെഴുതിയ കവിത തന്നിൽ
വരികളാൽ ചാർത്തി ഞാനാ മാരിവിൽ
അഴകോലും നാണമായ് നിൻ കവിളിൽ


തേൻ തുള്ളിയാകുമീ നീയിതെന്നിൽ
അലിയാനായ് വൈകുന്ന നേരമൊന്നിൽ
തീരത്തണയാത്തൊരലകൾ തന്നിൽ
മിഴിനട്ടു നിൽ‌പ്പിതാ ഞാനീ മന്നിൽ

പിരിയാനയെന്തിനന്നൊന്നു ചേർന്നു?
എന്തിനായന്നു നിൻ മിഴി നനഞ്ഞു?
പറയാതെയെങ്ങു നീ പോയ്മറഞ്ഞു?
എൻ വിരഹമോ കോമരമായുറഞ്ഞു

എകനാമെൻ മുന്നിൽ ചക്രവ്യൂഹം
തീണ്ടുന്നു ദുഷ്കീർത്തി കാളസർപ്പം
ജന്മാന്തരമെന്നു രാശിചക്രം
തിരിയുന്നു പിന്നെയും കാലചക്രം

കരിവാവിൻ ദിനമൊരീ സായന്തനം
വീണു തകരുന്നാ വ്യോമയാനം
പത്രത്തിൽ കാണ്മതീ നിന്റെ ചിത്രം
രക്തം കിനിയുന്നിതെന്റെ നേത്രം